Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

maandag, mei 28, 2007

Stellingkast

"‘Met uitzondering van mijn crash was het een goede race", vond Adrian Sutil." De Spyker F1-coureur kan relativeren maar wat belangrijker is: hij kan het navertellen. Toshikatsu Matsuoka kan dat niet. De Japanse minister van landbouw maakte vrijwillig een einde aan zijn leven omdat hij niet kon leven met de schande van een niet opgegeven politieke donatie van ongeveer een mijoen euro.

Jammer dat bij ons bijvoorbeeld de top van het UWV niet uit Japanners bestaat. In elk geval hebben die nog eergevoel...

Jonge mensen hebben vaak een ander soort eergevoel dan iets ouderen. Sommigen noemen het eergevoel van jongeren misplaatst en dat van ouderen wijsheid. Is dat erecht? Neem nu voetballers en hun fans...Ajax mag zich met de sterkste clubs van de wereld meten in de voorrondes van de Champions League, tot teleurstelling van AZ dat op dat plekje had gehoopt. Het is niet dat ik het de Alkmaarders misgun maar ik gun het Ajax gewoon meer. In de woorden van Tweety: "Natuurlijk heb ik medelijden met een arme hongerige kat maar ik heb nu eenmaal meer medelijden met een arm Tweety-vogeltje dat dreigt opgegeten te worden."

Ja, Tweety-vogeltjes discrimineren niet: ze hebben een hekel aan élle katten die dreigen hen op te eten...

Een bepaalde groep homo's discrimineert ook. Het gaat om de beheerders van het Peel Hotel in Melbourne dat het via de rechter voor elkaar kreeg om heterosexuee klanten te weigeren. Daarmee schep je dus een precedent voor andere hotels om homosexuelen te weigeren als klant. Of negers, of rolstoelgebruikers, of kinderen, of Belgen. Zo mocht ik ooit een café niet in omdat het een vrouwencafé betrof en ik nu eenmaal geen vrouw ben. Ook solliciteerde ik voor een functie bij het Clara Wichmann instituut waarvoor ik niet werd aangenomen puur om het feit dat ik man ben. Moet je als bedrijf het eens wagen om een kandidaat af te wijzen vanwege het vrouw-zijn...Dan zijn de rapen pas gaar!

De worst bij m'n moeder thuis, gisteren was misschien ietsje te gaar maar samen met de stamppot en het gezelschap toch bijzonder goed te verteren. Altijd gezellig, zo'n etentje bij mams. Met een tevreden gevoel gisteren gaan slapen in de wetenschap dat oma's zolder weer wat leger is en wij iets meer troep in huis hebben. Vandmorgen flink aan het opruimen geslagen en terwijl ik dit typ is m'n zoon bezig met het verder in elkaar zetten van een stellingkast.

Geen opmerkingen: