Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, juli 08, 2007

Dochter

Vroeg m'n 11-jarige zoon gisteren tijdens het eten aan de visite:"Zeg, kun jij eigenlijk niet-lineair denken?" Voor vaste lezers is het geen nieuws dat mijn zoon met aan het onwaarschijnlijke grenzende opmerkingen kan komen.

Het nieuws over het kiezen van zeven nieuwe wereldwonderen, de finale van het tennistoernooi op Wimbledon en de start van de Tour de France zijn de laatste paar dagen een beetje langs mij heen gegaan. Zelfs van het wereldwijde concert Live Earth heb ik weinig meegekregen. Vooral door persoonlijke besognes. Natuurlijk vind ook ik dat de bescherming van de aarde aandacht verdient maar soms denk ik dat we het allemaal wat dichter bij huis moeten zoeken en simpelweg moeten focussen op het helpen van onszelf en de mensen om ons heen.

Met de spontaan aangeboden hulp van buurvrouw Winonah en haar vriend waren de dozen met mijn oude troep eerder op zolder aangekomen dan was gepland. Vriend Erwin reed het busje dat door hem, mij en m'n zoon was ingeladen. M'n moeder zwaaide ons na. Vanmorgen zagen wij haar weer op de nieuwe lokatie waar m'n broer en z'n vrouw inmiddels bezig waren met het uitpakken van de zelfbouwkasten. De verhuizing van m'n moeder wordt nu wel heel erg echt.

Nadat vriend Erwin was vertrokken haddeb ik en de Ferman samen de zolder dusdanig heringericht dat ruimte ontstond voor de boekenkast die bij oma op zolder stond. In de loop van de komende paar weken is het de bedoeling om elke avond na een dagje zomerkamp een doos tijdschriften, boeken of prularia te openen. Vandaag maakten wij daar een begin mee en kwam ik andermaal tot de ontdekking dat het wel degelijk mogelijk is bijna fysiek geraakt te worden door een herinnering. Zo vonden wij in een doos een paar knuffelbeesten die ooit kado waren gedaan door oma Doornik danwel door Tante Mary, beiden zaliger en tijdens het leven op aarde zusters.. Ook vonden we m'n zoon's eerste melkflesje én het slabbetje met de indertijd door z'n vader ontworpen afdruk. Op de achterkant van een verder lege envelop trof ik een handgeschreven liefdesuiting van m'n toenmalige vriendin, inmiddels zo'n achttien, negentien jaar geleden. Hemel! Sommige mensen uit m'n huidige vriendenkring waren toen nog niet eens geboren...

Het is ook "jongere" lezers inmiddels opgevallen dat ik regelmatig contact heb met diverse buurvrouwen, al bericht ik daar lang niet meer altijd over. Tsja, ik vind kletsen nu eenmaal gezellig en voor de nieuwsgierigen onder U zal ik eerdaags het buurvrouwen-organogram weer'ns van stal halen. Zo kletste ik vandaag met ondermeer de buurvrouwen Janouschka, Hetty en Johanna en raakte ik op straat in gesprek met vriendin Sharon en haar dochter.

Geen opmerkingen: