Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

donderdag, augustus 21, 2008

Opvoeding

Boek nummer 16 van dit jaar is “Een werkweek van 4 uur” van Timothy Ferriss. In het boek geeft de auteur je de gereedschappen om de droom van een vier-urige werkweek mogelijk te maken maar eigenlijk gaat het gewoon om onthaasten. Waarom zou je tot je pensioen wachten met die wereldreis? Waarom heb je elke dag precies 8 uren nodig om je werk te doen? Waarom moet je elke dag een half uur lang de berichten in je inbox-sorteren als je toch al weet dat je zeker 80 procent van alle binnengekomen mailtjes wegsodemietert? Waarom zou je vier uren per week vergaderen over efficienter werken en die tijd niet daadwerkelijk efficient besteden? Ben je echt onmisbaar op het werk? Moet dat werkblad echt al die fraaie kleurtjes, lettertypes en grafiekjes hebben of zit je alleen maar je acht uren vol te maken?

Zelf dacht ik er al een tijdje over na dus ook voordat ik bovengenoemd boek las dacht ik er al aan voor mezelf te beginnen. Deze dagen maak ik de benodigde stappen. Wat is tenslotte het ergste dat mij kan overkomen? Dat het project volledig mislukt en ik andermaal terugkeer naar een “gewone” baan. Momenteel “geniet” ik WW en na een eventuele mislukking keer ik eenvoudigweg terug naar de huidige situatie. Eigenlijk kan ik er dus niet op achteruitgaan.

Bovendien hoef ik als ik met een ziek kind naar de dokter moet de baas niet om toestemming te vragen.

Kinderloze werknemers voelen zich achtergesteld ten opzichte van collegae met kinderen. Zij willen compensatie in de vorm van vrije dagen en geld. Wat zij daarbij bijvoorbeeld vergeten is dat gezinnen verplicht in schoolvakanties op vakantie moeten gaan (natuurlijk “moet” niemand op vakantie maar dat even terzijde) en daarbij vaak honderden euo's duurder uit zijn. Vanwege ondermeer studiedagen zijn ouders hun vakantiedagen al snel kwijt. Daarnaast zullen de kinderen van nu later ons pensioen bekostigen.

Bewust kinderloze werknemers vinden opvallend vaak dat ouders hun kinderen slecht opvoeden en bijvoorbeeld niet duidelijk grenzen stellen. Zouden zij het beter doen (en ook zo over hun eigen ouders denken?) dan en waarom weigeren zij te bewijzen dat zij het inderdaad allemaal beter weten bijvoorbeeld door zich aan te melden als vrijwilliger op zomerkamp?

Ben benieuwd of er in de onlangs in Turkije ontdekte geschriften van Plato aanvullingen staan op zijn “Wetten” en gedachtes over opvoeding.

De link van vandaag is Speedyvista, voor iedereen die denkt dat dit systeem wat sneller kan.

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van zo'n 150 passagiers en bemanningsleden van een bij Madrid verongelukt vliegtuig.

Geen opmerkingen: