Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, november 22, 2011

Stil

Vanmorgen bij de fysiotherapeut vroeg ik mij eventjes af waarom ik mijn moeder hoorde zuchten en steunen. Tot ik mij realiseerde dat zij nu in het kamertje lag waar ik even later onder handen genomen zou worden.

Voor wie zich afvraagt waarom mijn blog-stukjes korter zijn dan u van mij gewend bent: momenteel steek ik vrij veel energie in het schrijven van m'n NaNoWriMo-roman. Of het lukt om eind deze maand de roman af te hebben weet ik niet. Daar kom ik pas achter na het proberen...

Gisteravond - of beter gezegd vannacht - bevond ik mijzelf opeens al dansend op een podium in Velsen. Een paar minuten zonder stok zelfs! Goed, niet echt een bijzonder exotische lokatie maar leuk was het wèl! En nee, ik kan u geen foto's laten zien. Niet zonder dat mijn accounts bij Blogger en Facebook worden geblokkeerd...:-p Helaas daardoor een paar uurtjes slaap gemist en daarom deed ik vanmiddag een dutje. Word ik wakker gebeld! Of ik even op...voor...? Ja mensen, zelfs in m'n slaap haal ik entertainment-opdrachten binnen! Maar toch hè, die slaap. Slapen, eten maar vooral drinken zijn toch elementaire levensbehoeftes.

In Sukabumi, Indonesië heeft men dorst. Niet omdat er geen water is maar omdat alle waterbronnen in de buurt zijn geprivatiseerd en worden geëxploiteerd door corporaties die dat water filteren en in flessen stoppen. Denkt u daar aan wanneer u uw dagelijkse 2€ flesje water koopt op het treinstation? Overigens: de grote fles van hetzelfde merk die ernaast ligt in het koelvak kost maar €0,99. Dan weet u dat.

Da's schrikken niet, eventjes stilstaan bij een gewone dagelijkse handeling? Wat zijn we toch eigenlijk verwend, niet? Er liggen tienduizenden mensen (per dag!) gewoon dood te gaan van honger en dorst en wij gaan erover vergaderen of er al dan niet een apart telefoonnummer moet komen waarmee je kunt melden dat een ambulance-broeder/een homo/een geit/een journalist in elkaar geslagen wordt.

Terwijl wij graag miljoenen belastinggeld uitgeven zodat we lekker anoniem kunnen doorgeven dat de buurman z'n hond misschien wel slaat of z'n cavia niet genoeg of juist teveel sla geeft, liggen anderen te kreperen omdat wij niet graag met èchte ellende wensen te worden gefonfronteerd.

Terwijl wij klagen dat wij 'vanwege de kredietcrisis, meneer!' nog maar twee in plaats van drie keer per jaar op vakantie kunnen, liggen mensen dood te gaan aan tyfus en cholera. Ziektes die voor een paar dubbeltjes per persoon zijn te voorkomen. En mensen gaan daar gewoon dood aan. Dus. Mensen die in hun taal geen woord voor 'vakantie' kennen.

Zelf vind ik dat ook bijzonder confronterend maar toch wil ik u vragen: staat u daar wel'ns bij stil?

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Gregory Halman en Danielle Mitterand

10 opmerkingen:

Sjoerd zei

We willen binnen Europa niet eens delen, laat staan met de hele wereld...

suske zei

Toch benieuwd naar die foto's.
En dat het allemaal niet eerlijk verdeeld is in de wereld is allang zo en jammer genoeg wordt het alleen maar erger.

Ollie zei

Sjoerd heeft groot gelijk !

Renesmurf zei

Ik moet wel zeggen, ik was eens ergens aan het werk en de mensen waren niet thuis, maar ze hadden wel een konijn.
Zonder drinken!
Een dag later was ik daar weer, nog steeds geen drinken.

Toen heb ik water geregeld, en een dorst dat die had.

Oke, er gaan miljoenen mensen dood van de dorst, maar moet ik daarom dat konijntje laten lijden?
Dat dacht ik niet.

Terrebel zei

Super dat jedat konijn hebt gered, René! Maar waar het mij om gaat is dat agenten van hun reguliere taken worden gehaald uitsluitend voor dit soort misstanden. De gewine politie is er al tegen àlle misdaden. Tegen mens of dier, tegen homo en tegen ambulance-personeel. Voor elke doelgroep een apart alarmnummer gaat mij gewoon te ver. Bovendien is dat onpraktisch en verschrikkelijk duur. Eigenlijk best jammer dat we mensenbabies zelden zien doodgaan van de dorst. Dan zouden ze vaker gered worden. Maar ja, het gebeurt buiten ons gezichtsveld dus dan voelt het als niet zo erg. Net als de zeer dieronvriendelijke slacht van 7 miljoen kippen, elke week weer in Nederland.

KeepSmiling zei

Ik sta daar erg vaak bij stil. Zelf heb ik het ook niet echt breed als (bijstands)moeder met een studerende dochter. Maar wanneer ik het even niet meer zitten denk ik juist aan dat soort dingen en bedenk ik me dat ik eigenlijk helemaal niets te klagen heb. Er zijn zoveel mensen die echt in nood zijn. Dat ik niet meer op vakantie kan of wat extra's kan kopen valt daarbij helemaal in het niet.

Anoniem zei

Best wel lang stukje hoor.
Maar je hebt absoluut gelijk.

Ctje

Lutje zei

wat je zelf beleefde, daar sta je dieper stil bij.....natuurlijk doe ik dat...ik wens je een super-mooie woensdag

Redstar zei

Ja, ik sta daar zeker bij stil. Aan deze kant van de wereld zijn we gewoon verwende poepdoeken.

gerdaYD zei

Ja hoor, ik sta er bij stil... véél zelfs, te veel dan goed voor me is. Want je kan er zo bitter weinig tegen doén hé, niet zolang het kapitalisme en de uitbuiting verder gaat, wereldwijd. Een aalmoes geven dan? Een druppel op een hete plaat...
Wat ik zo leuk aan je schrijfsels vind is dat je beslist wel links geörienteerd bent maar niét doordrammerig. Je stelt vast en signaleert het ook en heel misschien ben jij wel die steen die voor altijd het water ànders zal laten lopen...
Blij voor je dat je, al was het maar een paar passen, zonder krukken kon dansen Terrebel! En al slapend de opdrachten binnenhalen? Wawww, misschien wordt je wel al slapend rijk ook! *wink, big smile*
Hopelijk valt het mee voor je moeder, wens haar veel sterkte toe wil je?