Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, november 29, 2011

Vouwen

Zo. Dat zit er op. Het vereiste minimaal aantal woorden voor de NaNoWriMo-uitdaging heb ik gehaald!

In één maand tijd een volledige roman van minstens 50.000 woorden. Dat viel niet mee. Vaste lezers weten dat mijn verhaaltjes doorgaans bijzonder kort zijn (en gebundeld - met niet eerder gepubliceerd materiaal - nog steeds te koop!) en eigenlijk nooit meer dan maar één, min of meer uitgewerkte, hoofdpersoon kennen.

Om nu dus te schrijven over meerdere personen alsof het echte mensen zijn en niet zomaar wat platte karakters...poe! Het zweet gutste uit m'n oksels. Niet alleen omdat ik wilde dat elke figuur zijn of haar eigen manier van denken en spreken had maar ook omdat op gegeven moment heden, verleden en toekomst door elkaar liepen en op gegeven moment geschreven diende te worden in een tempo van ruim 2000 woorden per dag. Een muziekje van Rammstein bood soms uitkomst. Dan kon ik lekker op het toetsenbord van rammelenstein! ;-) Naast de reguliere werkzaamheden zoals die gelden voor een ZZP'er annex alleenstaand ouder.

Bovendien kreeg ik op gegeven moment zo'n bloedhekel aan het vrouwelijk hoofdpersonage dat ik weigerde nog verder over haar te schrijven. Met een uiterste krachtinspranning poogde ik haar wat sympathieker te maken. Of dat echt gelukt is laat ik over aan het oordeel van de lezer. Maar weet wel dat ik er een heuse 'Tworrel' (een drankje doen met andere twitteraars, waarvan de meesten nog onbekend) voor heb laten schieten...;-)

En vooruit. Bij deze een kleine passage uit de zojuist afgeschreven (Hoewel een verhaal natuurlijk nooit echt af is en er nog flink geredigeerd moet worden) roman.

'...De grapjes van Pat...nee Greg...(de namen van haar zoons leken ook zo op elkaar! Waarom had haar man haar niet tegengehouden toen zij de jongste Patrick wilde noemen?) vond ze wèl leuk. Zoals die keer dat ze thuiskwam van kantoor, op de bank plofte en een krakend geluid hoorde. Ze had haar kinderen geleerd nooit te vloeken en was dan ook zeer tevreden met zichzelf toen haar zoon uitriep 'Chips!'. Maar wat bleek? Zij had z'n zak chips geplet door er op te gaan liggen. Lachen was dat! Ja, die Gregory begreep ze tenminste...'

Vandaag was ik ook weer bij fysiotherapie, regelde ik een en ander in verband met een aanvullende uitkering, schreef ik een bezwaarschrift aan de Belastingdienst, voerde ik overleg in verband met een nieuwe act, hoorde ik dat ik in Barcelona moet gaan werken met één andere man en maar liefst een stuk of 14 dames en kwam ik er niet aan toe om de was weg te vouwen.

8 opmerkingen:

Anoniem zei

lekker dan die belasting diest.

ff lol over je vrouwelijke karakter over wie je niet langer wilde schrijfen. :)

ctje.

Roelien zei

proficiat! klinkt goed en leest lekker weg...

Renesmurf zei

Ik begin er niet eens aan.
Het lijkt me reuze lastig, personages verzinnen en tot leven wekken.
Formulieren vind ik ook al niks.

Redstar zei

Bezwaarschriften aan de 'broeders van de blauwe envelop' zijn de leukste :|
Daar kun je best al je kennis en energie in steken.

Sjoerd zei

Je hebt van die dames, die halen je het bloed onder de nagels vandaan. Dat zal waarschijnlijk ook nooit veranderen.

Ollie zei

Da's goed gevonden hoor Terrence !

gerdaYD zei

PROFICIAT Terrebel, dàt heb je toch ook maar mooi ten einde gebracht, ondanks je aversie voor het vrouwelijk personage *wink, big smile* of misschien wel dank zij haar?
Blij ook dat je opdracht in Barcelona ook al in kannen en kruiken is. Bovendien zal je maar last hebben van één man, maar veel plezier met 12 (?) vrouwen daar hihi.
Gaat de revalidatie naar behoren? Ik hoop het en ook dat de belastingsdienst oor naar je klachten hebben zal!
OT: de datum staat op mijn kalender genoteerd hoor!

Albert y Mara fotolog zei

O.T. Een uitstekende reactie over Camiel Eurlings bij Redstar Terrebel. Onze complimenten. Wat een huichelaar! Dit wille wij even bij je kwijt.