Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

donderdag, juli 12, 2012

Druk


Een paar dagen terug gaf ik mijn telefoonnummer aan mijn meest verse schoonvader. Daarmee is weer een belangrijke stap gezet in het vaster worden van mijn vaste relatie.

Momenteel is zij op zakenreis in Verweggistan maar volgende week is zij er weer! Maar ondanks dat zij ver weg is steunt zij ons onvoorwaardelijk; zij leeft en denkt mee met de perikelen rond m'n zoon's school-carrière, zij leeft mee met mijn moeder die volgende maand onder het mes moet en dan wekenlang moet revalideren en zij pept ons op met goede berichten over haarzelf en haar pas gestarte bedrijf.

Ja, naar die ondernemersborrel gaan waar ik haar indertijd tegenkwam was een goede beslissing!

Voortdurend nemen wij beslissingen die van invloed zijn op onze toekomst. Je bent op een feestje en je wilt eigenlijk naar huis maar de gastvrouw vraagt of je nog één kopje koffie wilt. Je zegt ja. Maar dat ene kopje is - na die drie vorige sterke bakken - nèt voldoende om je hartkloppingen te bezorgen. Voor alle zekerheid laat je een check-up doen in het ziekenhuis en komt die ene leuke verpleegkundige tegen waarmee je de rest van je leven zult samen zijn.

Of je besluit de auto te laten staan omdat je twee biertjes op hebt en gaat met de bus naar huis. Daardoor kom je niet in die kettingbotsing terecht die je fataal had kunnen zijn.

Ik bedoel maar: voortdurend bepalen wij zelf hoe onze toekomst eruit zal zien. Dus dat mijn zoon twee hele dagen de tijd krijgt om te bepalen hoe de rest van zijn schoolcarrière er uit moet zien is eigenlijk helemaal niet zo slecht.

Vandaag hadden wij een gesprek op zijn mogelijke nieuwe school en morgen horen wij meer. Maar ook als het negatief nieuws is, is er nog geen man overboord: eventueel doet hij de derde klas over op zijn huidige school en in het allerergste geval gaat hij over naar HAVO 4. Wat ook niet zo heel slecht is, goed beschouwd.

Maar waarom voelen wij het dan toch als een enorme druk? 


7 opmerkingen:

Di Mario zei

Ik dacht dat hij zo wie zo van school af moest. En nu lees ik dat hij misschien de derde mag overdoen? Mmmmmm, ja beslissingen in leven maak je toch altijd weer zelf.

Love As Always
Di Mario

suske zei

maar best dat we niet beseffen welke gevolgen zulke alledaagse "beslissingen" kunnen hebben. ik zou mijn bed niet meer uit durven komen en ook dat zou nare gevolgen kunnen hebben.

Renesmurf zei

Het leven bestaat uit allemaal toevalligheden.
Dat is het leuke, zelfs de geplande dingen lopen toch weer anders.

sillymetalking zei

ja raar kan het lopen. Geen verklaring voor, niemand denk ik.... that's life!!!

gerdaYD zei

Ik volg je redenering volkomen lieve Terrebel, elke keuze die je maakt bepaalt de rest van je leven. Soms in de goede richting, soms ook niet maar altijd weer boeiend te beleven. Jammer genoeg is enige druk daarbij niet vreemd, soms zouden we het anders willen hebben.
Ik hoop zo voor jullie dat er snel een goéde oplossing voor je zoon uit de bus komt en trek je op aan die waarlijk grote liefde die jij en je vriendin voor elkaar voelen...

rietepietz zei

Gelukkig dat er nog oplossingen voor handen zijn en inderdaad , soms weet je niet op voorhand waar het goed voor kan zijn wat er gebeurd !
Natuurlijk pakt niet iédere keuze goed uit maar ik hoop dat het met je zoon z'n opleiding helemaal goed gaat komen .
De keuze "vriendin"lijkt me in ieder geval de juiste geweest ;-)

rob alberts zei

Of ik het u echt druk heb gehad weet ik eigenlijk niet. Wel voelde het als te druk zijn.
Nu begin ik langzaam te merken wat vakantie is.

Het oerwoud dat mijn tuin was is weer iets toegankelijker geworden.
En dolend en dwalend kom ik weer eens bij mun blogvriend op bezoek.

Ik wens jou en je geliefden een fijne zomer toe!

Zonnige groet