Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, juli 16, 2017

De week voorbij

Vrijwel iedereen heeft vaste gewoontes. Al is het maar door uit gewoonte te zeggen: 'Nee hoor, ik heb geen vaste gewoontes!' Wij voelen ons rusteloos, onthecht, boos, verdrietig, gefrustreerd, wanneer door omstandigheden een oude gewoonte wegvalt. Voor mij was het vrijwel dagelijks contact met mijn moeder zo'n gewoonte. Zij is nu dood. Net als de dagelijkse omgang met mijn thuiswonende zoon. Die inmiddels zo'n acht maanden het huis uit is. En net als de dagelijkse omgang met mijn vriendin. Die een maand voor het overlijden van mijn moeder onze relatie beëindigde.

Maar mis ik nu die personen of voel ik mij soms naar vanwege het gemis aan dat dagelijks contact?

Maandag weer vroeg uit de veren want de administratie van een bierbrouwerij doet zichzelf niet. Ben blij met het werk want thuis variëren tussen op bed liggen en op de bank zitten wachten tot de dag voorbij is, is niet geheel mijn stijl. Natuurlijk is er thuis meer dan genoeg te doen maar bij voorkeur ben ik ietwat ondernemend. Niet te veel natuurlijk want moe worden is het andere uiterste...;-)

 Onderweg naar de brouwerij
 Bij de brouwerij
De brouwerij

Dinsdag had ik een vergadering van de Werkgroep Horeca van de hoofdstedelijke Vrijmetselarij, hielp ik een buurman met het instellen van zijn nieuwe mobieltje en nam ik spinazie mee als bijdrage aan het avondeten bij een buurvrouw. Waar de asbak van mijn moeder een goed thuis heeft gevonden.

Ik vernam dat een vroegere collega op betrekkelijk jonge leeftijd vrij plotseling is overleden en dat een bevriende Broeder het waarschijnlijk niet lang meer zal maken. Nare ziekte, kanker.

Woensdag bedacht ik dat mijn moeder, mijn vriendin en mijn kinderen de buitenste schil vormden van mijn 'ik'. Nu zij geen deel meer uitmaken van mijn dagelijks bestaan kom ik noodgedwongen tot de kern van wie ik ben. En dat is eng. Doodeng.

Met die angst in mijn lijf toch maar aan het werk gegaan. Voorafgaand door een kwartiertje mediteren op 'Ik ben er. Hier en nu.' Het verleden kunnen wij niet veranderen. Wèl kunnen wij onze toekomst beïnvloeden door onze levenshouding in het heden.

Direct na het werk at ik pasta met gehakt bij een vriend.
Het trappenhuis bij zijn appartement

Thuis even de kat eten gegeven en een telefoontje gepleegd en vervolgens was het tijd voor een bijeenkomst van de Bewonerscommissie. Daarna was ik wel een beetje gaar dus ik lag tijdig in mijn bed. Of althans, het oude bed van mijn moeder zaliger. Wat een fijner bed is dan mijn eigen oude bed. En mij nog een beetje aan mijn lieve moeder doet denken zodat zij toch nog een beetje bij mij is.

Donderdag lekker rustig op gang gekomen met een kopje thee in gezelschap van een vriendin waarna ik voelde dat ik langzaam terugkeer op mijn oude energieniveau (al gaat het nog even duren voor ik er ben). Maar ik heb geleerd: voortaan steek ik mijn energie in makkelijker te bereiken doelen. En vooral niet in teveel tegelijk. Voelt u zich vrij om mij daarop te wijzen wanneer u merkt dat ik afwijk van dat voornemen.

's Middags bij het horen van een liedje even keihard herinnerd aan het missen van mijn kinderen. Maar het is wat het is en wat je niet kunt veranderen dien je te accepteren. Niet veel keus.

Fijn zitten kletsen tijdens het wekelijkse donderdag-middag biertje op de brouwerij.

's Avonds was ik alleen en dat was niet eens zo verschrikkelijk.

Vrijdag was de les bij de psycholoog: 'Leer leven zonder verwachtingen, dan leef je vanzelf met minder teleurstellingen.' Met deze nieuwe instelling ging ik aan het werk in huis. Er moet nog veel gebeuren maar dat gaat niet vanzelf. De praktijk is vlakbij een gebouw waar mijn moeder vroeger (midden jaren '80, gok ik) in werkte:

's Avonds mocht ik een paar uren oppassen op twee broertjes. Die met mij spraken over de dood en zo. Heel knus. 'Waarom moet ik eigenlijk slapen?' vroeg de jongste. -'Als je niet slaapt word je heel erg moe en dan chagrijnig en dan boos. En degene op wie je boos wordt wordt dan ook boos en dat is niet leuk. Toch?' 'Kun je doodgaan als je niet slaapt?' -'Ja, als je te lang niet slaapt ga je dood.' 'O jee, soms slaap ik eventjes niet!' -'Geen zorgen, eventjes niet slapen is niet erg.' 'Kan eventjes wèl slapen dan wel erg zijn?' -'Ja, wanneer je een auto bestuurt bijvoorbeeld.' 'Ja, want als je niet oplet kun je botsen en dan gaan je ramen stuk en vlieg je naar buiten en dan komt er een andere auto aan en dan ben je plat.'

Onderweg maakte ik deze twee foto's van Amsterdam Centraal station. Eentje van het station zelf en de andere vanaf het station:















Zaterdag waagde ik mij zowaar aan schoonmaken in huis. Inmiddels is er namelijk zoveel opgeruimd dat hier en daar de vloer weer zichtbaar is. Leuk om de oorspronkelijke kleur van de vloerbedekking te zien terugkomen!

's Middags hielp ik een collega met een bierproeverij op het werk. Normaliter kan hij het in zijn eentje aan maar dit keer waren er in totaal 18 mensen die bier kwamen proeven dus hulp was meer dan welkom.

Zondag hielp ik een vriendin met haar kraam op een markt in het altijd weer prachtige Antwerpen.
 Lunch!
 Biertje op de kraam
Stukje skyline Antwerpen

Kwart over zeven 's ochtends de deur uit en 's avonds 10 uur thuis. Maar het was gezellig!

Nadal wint Wimbledon (doh!), de nieuwe Dr. Who is Jodie Whittaker, ik ontving een fijn bericht van mijn zoon en Bauke Mollema wint een etappe in de Tour de France.

Het Engelstalig stukje van deze week: http://terrebelius.blogspot.nl/2017/02/i-dont-believe-in-conspiracy-theories.html

En dit Engelstalig stukje (over Basisinkomen) plaatste ik op Linkedin:
https://www.linkedin.com/pulse/how-stop-doing-work-you-dread-terrence-weijnschenk-entertrainer

Het lied van deze week is 'Missing' van Everything but the Girl:



Deze week staan wij stil bij het overlijden van Johan Nieuwelink, Jan van Schaik, Liu Xiaobo en George Romero

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

3 opmerkingen:

John zei

Het missen van dagelijks contact kan zeker bijdragen aan het gevoel wat jij hebt.

rietepietz zei

Niets blijft voor eeuwig hetzelfde helaas en je kreeg een goede raad, je verwachtingen niet te hoog stellen helpt. Ik zeg niet voor niets altijd dat een pessimist een leuker leven heeft dan een optimist want een pessimist heeft nog wel eens een meevaller ,een optimist nooit.
Ik ben wel blij dat jij niet voor de klas staat, genoeg slapen is echt belangrijker functies dan niet chagrijnig en boos worden.

Morgaine zei

Dat is ook lastig, als je een dagelijks ritueel hebt met een persoon, en ineens is die er niet meer.... Kan ik over mee praten natuurlijk, misschien dat ik daarom wel meer en meer juist op mijzelf ben gaan vertrouwen en leven, soms als een kluizenares zo je wilt.

Ook niet goed natuurlijk, gelukkig komen er altijd weer nieuwe mensen op je weg, en zo ook bij mij afgelopen weekend en gisteren zat hij hier al op de koffie, en we wonen echt dicht bij elkaar voor de verandering, fietsbaar, met gemak ;-)

Leuk dat je weer op de kraam hebt gestaan!

X